Siz de hoş bir his duymaz mıydınız "Devlet baba", "Toprak ana" denince çocukluğunuzda?
Baba tarifimiz sevecen, koruyan, kollayan, yol gösteren, başımız sıkıştığında sorunlarımızı çözen, anne tarifimiz de sarıp sarmalayan, besleyen olduğu için mi böyleydi acaba? Babasından sopayla dayak yiyenler, annesinden zorla sevgi dilenenler böyle hissetmiyorlar mıydı, belki de?
Ben artık "Devlet baba" dendiğini hiç duymuyorum.
"Toprak ana" deniliyorsa bile, o da artık "Beton teyzeler"in popülaritesiyle sindirilmiş olarak o kadar uzaklara atılmış ki, sarıp sarmalayan, besleyen değil ara sıra ziyaret edilen ve yiyecek gönderen bir yakınımız halini almış.
Anasız babasız yetim kalmışız anlayacağınız!
